Gisteren liep ik over de markt. En zoals wel vaker viel me iets op: bijna iedereen die ik sprak, had wel érgens last van. Een stijve nek, vermoeidheid die niet overgaat, een maag die tegenwerkt. Op een verjaardag valt me hetzelfde op. De borrelpraat gaat al snel over slaap die niet lukt, gewrichten die zeuren, energie die weglekt.

En elke keer weer voel ik die kriebel: kom maar bij mij langs. Maar ik zeg het niet. Ik luister, ik knik, en ik ga weer verder.

Waarom eigenlijk niet?

Ik vraag me weleens af of het onwetendheid is. Weten mensen niet goed wat acupunctuur, homeopathie of kruiden voor hen kunnen betekenen? Of is het iets anders, een soort schroom, of misschien wel wantrouwen in wat ik doe? Mijn eigen kinderen weten precies waar ik voor sta. Maar ik zie ook dat hun generatie het anders aanpakt: eerst even zoeken op internet, een vraag stellen aan AI, en dan een supplement bestellen. Snel, praktisch, zelfstandig. Het is een trend die ik steeds vaker terugzie, en ik snap de aantrekkingskracht ervan best. Maar het mist iets waar ik juist elke dag mee werk: naar het hele lichaam kijken, in plaats van naar één klacht.

Iedereen heeft een zwakke schakel

In mijn werk zie ik keer op keer hetzelfde patroon: elk lichaam heeft zo zijn eigen zwakke plek. Bij de één is dat de lever, bij de ander de nieren, bij weer een ander zijn het de gewrichten of de longen. Het is als een ketting, die breekt nooit zomaar ergens, maar altijd bij de schakel die al het meest onder spanning stond.

In mijn eigen familie zie ik dat patroon ook. Mijn vader is overleden aan kanker, mijn oudste zus ook. Mijn moeder had reumatoïde artritis, en mijn andere zus heeft steeds meer last van haar gewrichten, lopen wordt met de dag lastiger voor haar. De wetenschap zegt dat er geen direct erfelijk verband hoeft te zijn tussen dit soort aandoeningen. Ik merk dat ik daar toch anders naar kijk. Niet omdat ik denk dat een ziekte letterlijk wordt “doorgegeven”, maar omdat ik geloof dat een zwakke schakel, een orgaan of systeem dat van nature kwetsbaarder is, wél binnen een familie kan liggen.

Daarom vraag ik bij iedereen die bij mij komt altijd naar de familiegeschiedenis. Niet om iemand bang te maken, maar om te begrijpen waar extra aandacht welkom is, nog vóórdat er klachten ontstaan.

De gezondheidsscan als kompas

Om die zwakke schakel echt in beeld te krijgen, gebruik ik de gezondheidsscan. Daarmee breng ik in kaart hoe de stofwisseling van de verschillende organen ervoor staat, waar het lichaam soepel meebeweegt, en waar het al wat meer moeite heeft. Op basis van die uitkomst, samen met het verhaal en de familiegeschiedenis van iemand, geef ik advies: wat kun je aanpassen in voeding, leefstijl of met kruiden en acupunctuur, om die zwakke plek te ondersteunen vóórdat hij een probleem wordt.

Het is dat stukje maatwerk dat ik in een los supplement of een algemeen internetadvies vaak mis. Niet omdat die dingen geen waarde hebben, maar omdat elk lichaam anders in elkaar zit en dat verdient ook een andere aanpak.